Wakker worden ’s nachts na borstkanker:
wat je lichaam je probeert te vertellen
Ze wordt wakker. Het is midden in de nacht.
En dan begint het.
Niet één gedachte, maar tien tegelijk. Over wat er is, wat er was en wat er misschien nog komt.
Haar lichaam ligt stil. Maar in het hoofd staat alles aan.
Dit is iets wat ik bijna wekelijks hoor.
Van vrouwen na een borstkankertraject die overdag nog kunnen functioneren. Die zich redden. Die doorgaan. Maar die ’s nachts, als de afleiding wegvalt, worden meegenomen door alles wat er is.
De nacht is het moment waarop het systeem het hardst praat.
Overdag is er beweging. Gesprekken. Dingen te doen. Maar ’s nachts is er alleen het lichaam. En al die gedachtes. En de stilte.
En in die stilte wordt alles groter.
Waarom word je ’s nachts wakker na een borstkankertraject?
Wat er ’s nachts gebeurt is niet willekeurig.
Het lichaam heeft overdag zijn best gedaan om alles bij te houden. Om te functioneren. Om er te zijn voor alles wat moest gebeuren.
En ’s nachts, als die controle wegvalt, doet het systeem wat het altijd doet als het even kan.
Het verwerkt. Het scant. En het controleert of alles nog veilig is.
Niet omdat er echt iets mis is. Maar omdat het heeft geleerd dat alertheid overleven is.
Wat je lichaam doet als de afleiding wegvalt
Je lichaam heeft gedaan wat het moest doen. Het heeft zijn werk goed gedaan.
Maar dat werk is een gewenning geworden. En ’s nachts, als er geen afleiding is, dan roept die gewenning het hardst.
Dat is niet jouw schuld. En het is niet iets wat je kunt oplossen door harder te proberen te slapen. Of door de gedachten weg te duwen.
Het vraagt iets anders.
De nacht is niet je vijand
Wat ik vrouwen dan vertel is dit:
De nacht is niet je vijand. Het is het moment waarop je lichaam je het meest laat horen.
Niet om je bang te maken. Maar omdat het nog niet weet dat het anders mag.
En dat is iets wat je kunt veranderen. Niet door de gedachten weg te duwen. Niet door harder te proberen te slapen.
Maar door te leren wat je lichaam je probeert te vertellen.
En door het stap voor stap te laten leren dat de nacht veilig is.
Dat kost tijd. Het vraagt geduld.
Maar het begint met één ding.
Stoppen met vechten tegen wat er is. En beginnen met luisteren naar wat er echt is.
Al is het maar heel even. Al is het maar één ademhaling.
Dat is de eerste stap.
Gewenning mag worden afgeleerd
Herken jij die nachten?
Dan wil ik je dit meegeven. Je bent niet de enige. En het hoeft niet zo te blijven.
Je lichaam heeft niet geleerd om je wakker te houden. Het heeft geleerd dat wakker zijn veilig is. En deze gewenning mag worden afgeleerd.
Stap voor stap. In jouw tempo.
Stap voor stap de nacht weer veilig laten voelen
In oktober start het programma Stap voor stap naar herstel. Daarin werken we samen aan precies dit. Niet alleen de dag. Maar ook de nacht.
Meer informatie staat op delichaamstolk.nl. Of stuur me een DM.