Ester Janssen

Als je mij goed kent dan weet je:

  • Als ik te weinig beweeg op een dag, wordt ik ’s nachts wakker om alsnog te bewegen!
  • Als er iets goeds gebeurd, in een behandeling met een cliënt of voor mezelf, ga ik letterlijk beter zien.
  • Mijn favoriete winkel is de bieb! Tja eigenlijk de boekwinkel maar ik mag niet meer zoveel boeken kopen van mezelf…
  • Mijn grootste wens al is uitgekomen, moeder worden en zijn 😉
  • Ik altijd nieuwe wandelpaadjes wil inslaan, zowel in het bos als in de stad, dit dus regelmatig geleid heeft tot omkeren omdat het paadje doodliep en ik dat heel erg leuk vind.
  • Mijn grootste voorbeeld Brené Brown is. Love her books and talks!
  • Ik zal nooit in het diepe springen zonder eerst met mijn grote teen (en meestal ook mijn hele voet en enkel) gevoeld te hebben. Iets moet goed voelen maar ook kloppen in mijn gedachten.
  • Mijn complete familie bestaat uit > 130 mensen (Brabanders hè)!
  • Als ik iets moet knippen gaat mijn mond mee bewegen met de schaar… ik heb nog nooit in de spiegel gekeken als ik dit deed maar mijn medemens heb ik er regelmatig mee in de lach laten schieten..

Ken je het gevoel dat een deel van je lichaam niet voelt alsof het van jouw is? Dat je lichaam niet als één geheel voelt? Ik wel..

Op 5 februari 2003 struikelde ik op het station over een draadje, mijn rechter pols, elleboog en schouder schoten daarbij uit de kom.

In de anderhalf uur durende treinreis daarna, kreeg ik het voor elkaar, dankzij mijn jarenlange ervaring als fysiotherapeut, mijn pols en elleboog terug in de kom te zetten. Bij mijn schouder echter, lukte dat niet. Die is de volgende dag door mijn collega in de kom gezet. 

Met een slappe rechter arm en schouder, met een rechter bovenlichaam dat voelde alsof het niet bij mijn lichaam hoorde en een instabiele schouder die iedere beweging spannend maakte ging ik de drie maanden durende revalidatie in. Daarnaast was ik bang dat hij weer uit de kom zou schieten. Een van de onderdelen van het revalidatietraject was, dat ik bij een in schouders gespecialiseerde fysiotherapeut terecht kwam. Hij hielp me de kracht weer gebruiken in mijn arm. Echter waarbij hij me niet kon helpen was het gevoel dat mijn arm weer bij mijn lichaam hoort terug laten krijgen. Alsmede het gevoel van verkramping en angst in mijn arm en schouder bij iedere onverwachte beweging van mijn schouder. Sterker nog, hij ontweek al mijn vragen die daarover gingen.

Ik was zo teleurgesteld, ik wilde me weer een heel mens voelen. En ook als heel mens gezien worden. Toen ik na maanden weer aan het werk ging, heb ik mij nog sterker voorgenomen naar de mens in zijn geheel te kijken en te luisteren. Daarnaast heb ik jarenlang gezocht naar iemand die mij zou kunnen helpen met het weer heel laten voelen van mijn lichaam. Ik heb niemand gevonden. Daarom ben ik zelf aan de slag gegaan om stukje bij beetje mijn schouder weer van mij te laten worden. Door te luisteren naar mijn lichaam, het steeds beter te leren kennen en er de juiste woorden aan te geven voelt mijn schouder weer van mij. Heel af en toe als ik hele rare bewegingen maak dan speelt voel ik een verkramping en een soort angst bij mijn schouderblad nog wel eens op. Deze angst zie ik als mijn alarmbel, deze helpt me om mijn lichaam te beschermen in plaats van dat het een lastige schouder is.

Het luisteren, voelen en vertalen van wat het lichaam nou echt aangeeft ben ik gaan doen bij en met cliënten in de jaren erna.

Ik onderscheid mijn door:

  • Het compliment dat ik het meeste krijg van mijn cliënten is dat ik gouden/ magische/ engelen handen heb
  • Een levenlang leren is mijn motto
  • Ik kan op een rustige wijze een intern conflict naar boven halen en deze omzetten naar een fijne verbinding tussen lichaam en de gedachten
  • Ik werk zacht en zeer doordringend

Mijn visie is dat een mens één geheel is, als er iets gebeurd zit er altijd een lichaamsgevoel, een gedachte, een emotie en gedrag aan vast. Door helder te hebben wat deze gevoelens, emoties en gedachten met elkaar te maken hebben en door ze te verbinden krijg je vaak helder wat het lichaam ‘vertelt’.

Lichamelijke klachten zijn vaak een reden tot een intern conflict; je wilt geen pijn, dus moet het nu weg. Het interne conflict in jezelf hoeft er niet te zijn is mijn mening, dat geeft rust en ruimte en een vredig gevoel.

Ik ben afgestudeerd als master in de psychosomatische fysiotherapie en heb daarin 19 jaar werkervaring. De psychosomatiek verbindt het lichaam met het denken en voelen. Dat is dan ook mijn kracht, ik verbind de ervaringen van het lichaam met de gedachten en emoties die daarbij komen. Om die verbinding tot stand te brengen is het nodig dat we oprecht contact maken met onszelf. Ik noem dat ‘bij jezelf zijn’. Als we bij onszelf zijn, komt die eigen kracht naar boven en kun je meer dan je voor mogelijk had gehouden. Het is mijn missie om mensen in hun kracht te laten komen, zodat er keuzes gemaakt worden die zowel vanuit het lichaam als het denken kloppen, ongeacht de omstandigheden.