“Na de behandeling begint een fase waar niemand je op voorbereidt”
Ze was door de behandeling heen. Maar waarom voelde het nog niet zo?
Ingrid, niet haar echte naam, vertelde het me rustig, bijna terloops.
Alsof ze het al zo vaak had gedacht, dat de woorden er vanzelf uitkwamen.
“Ik word wakker en dan denk ik meteen: hoe zal het vandaag gaan?”
Niet vanuit nieuwsgierigheid. Maar omdat ze het gewoon niet meer zeker wist.
De behandelingen waren achter de rug. De afspraken in het ziekenhuis werden minder. Mensen om haar heen zeiden het met opluchting in hun stem:
“Fijn, nu kun je weer verder.”
En Ingrid wilde dat ook. Echt waar.
Maar zo voelde het niet.
Herkenbaar?
Haar energie was anders geworden. Het ene moment ging het redelijk, het andere moment voelde alles zwaar en onvoorspelbaar. Ze regelde, ze zorgde, ze was er voor haar gezin. Naar buiten toe kwam ze er mee door.
Maar ze vertelde me ook wat er van binnen leefde.
“Doe ik iets verkeerd? Waarom duurt dit zo lang?”
En stiller nog, bijna fluisterend:
“Misschien ben ik gewoon de uitzondering. Misschien werkt mijn lichaam niet meer zoals het zou moeten.”
Ze had zoveel geprobeerd. Ze had gerust als dat werd gezegd. Ze had bewogen als dat werd aangeraden. Ze had haar best gedaan, keer op keer.
En toch was er die onderlaag. Die stille alertheid, elke ochtend weer.
Wat ik zag toen ze bij me kwam
Ik herkende het direct.
Niet het verhaal van een lichaam dat het had opgegeven. Maar het verhaal van een systeem dat was blijven beschermen.
Ik vertelde haar wat ik zie bij zoveel vrouwen die bij me komen na een ziektetraject.
Ik vertelde haar wat ik zag.
Een lichaam dat alles had meegemaakt. De onzekerheid van de diagnose. De behandelingen. De maanden waarin ze sterk moest zijn, terwijl ze van binnen zo bang was.
En daarna de stilte. Het moment waarop iedereen dacht dat het voorbij was.
Maar haar lichaam wist dat nog niet.
Het bleef waakzaam. Het bleef opletten. Niet omdat er iets mis was, maar omdat het haar al die tijd had bewaakt. En dat zomaar loslaten, dat gaat niet vanzelf.
Ingrid keek me aan en zei: “Ja. Zo voelt het precies.”
En nu de behandeling voorbij is, staat dat systeem soms nog steeds in de beschermstand. Niet omdat er iets mis is. Maar omdat het nog niet heeft gekregen dat het veilig is.
Ingrids lichaam was niet kapot.
Het deed precies wat het altijd had gedaan. Het bewaakte haar, het hield haar in de gaten, het bleef waakzaam. En dat voelde als vermoeidheid, als onvoorspelbaarheid, als een lijf dat zijn eigen plan leek te trekken.
Maar het was geen bewijs van schade.
Het was een systeem dat zijn werk deed, en dat nog niet wist dat het ook anders mocht.
Wat er voor Ingrid veranderde
Door te voelen, en een moment te kunnen aanvaarden dat dit het gevoel was, verschoof er iets.
Er kwam een ruimte waardoor zij zich lichter en fijner voelde. En zelfs de klachten leken iets te verminderen.
Ze liep lichter de deur uit. Niet omdat alles meteen opgelost was. Maar omdat ze in dat moment kon zien dat ze haar lichaam als bondgenoot had gebruikt en niet als vijand.
En daar was de eerste aanzet naar ruimte die de mogelijkheid biedt tot herstel.
Misschien herken jij je in Ingrid
In dat gevoel van: ik doe mijn best, maar het lukt me niet om weer mezelf te zijn.
In de eenzaamheid van een fase waar zo weinig over gesproken wordt.
In het verlangen naar meer, en tegelijkertijd die voorzichtigheid die dat verlangen steeds weer afremt.
Dan wil ik je dit meegeven.
Je bent niet de uitzondering. Je lichaam is niet kapot.
Je bent een vrouw wier systeem heeft meegemaakt wat het heeft meegemaakt. En die nog niet heeft ontdekt dat het ook anders kan zijn.
De volgende stap
Wat Ingrid ontdekte, is niet iets wat je begrijpt door erover te lezen.
Het is iets wat je voelt, op het moment dat je er mee aan de slag gaat.
Dat is precies wat we doen in de workshop: De 5 stappen naar een beter herstel bij borstkanker.
Niet omdat ik je iets wil uitleggen. Maar omdat ik je wil laten ervaren wat er mogelijk wordt als je lichaam niet langer iets is om doorheen te komen, maar iets om weer mee samen te werken.
Op woensdag 15 april geef ik de workshop De 5 stappen naar een beter herstel na (borst)kanker.
In deze workshop ontdek je hoe jij jouw herstel kunt versterken, lichamelijk, emotioneel en mentaal. Zodat je meer rust, energie en vertrouwen ervaart in het dagelijks leven. En omdat het voorjaar is begonnen is er een speciale aanbieding bij. In plaats van alleen de workshop heb je nu ook de kans om mij twee keer persoonlijk, individueel te speken, zodat jouw specifieke klachten nog beter richting herstel kunnen bewegen. Normaliter zijn de kosten voor twee sessies en de workshop bij elkaar €267,- maar nu is de voorjaarsprijs:
De investering voor de workshop alleen is €97,-
De investering de workshop met de individuele sessies erbij is €227,-
We gaan aan de slag met wat je tegenhoudt. En je leert hoe je weer in verbinding komt met jezelf, en met je lichaam.
Als je dit leest en er beweegt iets in je, dan is dat genoeg om te komen.
Wil je meer weten of je aanmelden? Dat kan via delichaamstolk.nl