“Als ik vandaag vier ramen lap, weet ik nooit hoe ik me morgen voel.”

Tijdens de workshop van gisteren zei een van de vrouwen:

“Als ik deze week vier ramen lap, weet ik nooit hoe ik me de dag erna voel.
Het kan verschrikkelijk zijn.
Maar het kan ook voelen alsof ik niets heb gedaan.”

En toen zei ze iets wat eigenlijk nog belangrijker was:

“Dat maakt dat ik mijn lichaam niet meer vertrouw.”

Daar gaat het vaak over.

Niet over die ramen.
Niet over die activiteit.

Maar over het feit dat je niet meer kunt voorspellen
wat de impact zal zijn.

Het verlies van voorspelbaarheid

Voor veel vrouwen met langdurige klachten is dit één van de meest ontregelende dingen:

Je kunt iets doen
zonder te weten wat het je kost.

Soms betaal je de prijs.
Soms niet.

En dat maakt het lastig om keuzes te maken.

Ga ik wel?
Doe ik het wel?
Of kan ik het beter laten?

Je lichaam voelt als een systeem
waar je de handleiding van kwijt bent geraakt.

Wat dit met je vertrouwen doet

Als je niet meer weet wat een activiteit met je doet,
ontstaat er iets subtiels:

Twijfel.

En die twijfel kruipt overal tussen.

Je gaat:
– minder spontaan worden
– meer controleren
– meer nadenken
– meer analyseren

Of juist: alles vermijden.

Niet omdat je zwak bent.
Maar omdat je systeem veiligheid zoekt.

Onvoorspelbaarheid voelt onveilig.

Maar hier zit iets diepers onder

Vaak denken we dat herstel betekent
dat klachten voorspelbaar moeten worden.

Maar wat als herstel óók gaat over
leren omgaan met die onzekerheid?

Wat als het niet alleen gaat over energie managen,
maar over het herstellen van vertrouwen?

Niet blind vertrouwen.
Maar stap voor stap.

Door beter te leren voelen:
Wat vraagt mijn lichaam nu?
Wat is genoeg voor vandaag?

Niet vier ramen.
Niet nul ramen.

Maar misschien twee.

Misschien herken je dit

Dat je niet alleen moe bent,
maar ook voorzichtig bent geworden.

Dat je je lichaam niet meer helemaal vertrouwt.
En daardoor jezelf ook niet.

En misschien begint herstel niet bij perfecte planning.

Maar bij het opnieuw leren samenwerken
met een lichaam dat signalen geeft,
ook als die niet altijd logisch voelen.

Dat is geen snelle oplossing.

Maar het is wel een andere ingang.