Soms is één zin genoeg.

Bijna niets voelde meer vertrouwd

Ze kwam binnen en de tranen zaten al hoog.

“Ik weet niet meer hoe ik verder moet.”

De lichamelijke klachten waren er. Maar dat was het niet alleen.

Alles wat ze had meegemaakt had haar hele leven anders laten uitzien. Niets voelde meer vertrouwd. Niet haar lichaam. Niet haar dagindeling. Niet zichzelf.

“Ik weet niet meer welke kant ik op moet. Of wil.”

Ik wist precies waar we waren.

Dit is het punt waarop vrouwen bij me komen. Niet aan het begin van iets. Maar midden in het gevoel van staan in een leven dat niet meer klopt en niet weten waar te beginnen.

Na een kort gesprekje vroeg ik haar:

“Waar ben je wel zeker van?”

Het was even stil.

Niet de stilte van iemand die het niet weet. Maar de stilte van iemand die iets zoekt wat er echt is.

En toen zei ze:  “Dat ik bij mezelf wil blijven.”

In alles wat ze had meegemaakt. In alles wat haar was gevraagd. In alles wat ze had gegeven aan anderen, haar zorg, haar energie, haar kracht. Was dit het enige waarvan ze zeker wist dat ze het nooit meer wilde missen.

Bij zichzelf blijven.

Dat is niets kleins. Het is groot, het is alles.

Het nieuwe startpunt; waar je nu na je behandelingen of diagnose staat.

“Dan wordt dat het startpunt. Vanwaaruit je naar de rest mag gaan kijken. Je hoeft het nog niet te weten.”

Ze keek me aan. En ik zag iets veranderen.

Niet de opluchting van een antwoord. Maar de rust van een richting.

Eén zin. En alles wat daarvoor onmogelijk leek, werd net iets draaglijker.

Dit is geen toeval. En het is geen geluk.

Het is wat er gebeurt als je stopt met zoeken naar alles wat er niet is en begint bij wat er wel is.

Eén punt van zekerheid. Hoe klein ook. Dat is genoeg om richting te geven.

Weer verder kunnen na die ene zin of soms zelfs dat ene woord

In mijn werk zie ik dit keer op keer. Vrouwen die binnenkomen met een hoofd vol vragen, een lijf vol klachten, een gevoel van niet weten waar te beginnen.

En dan is er die ene zin. Die ene zekerheid.

Die zekerheid hoeft niet groot te zijn en hij hoeft niet alles op te lossen. Hij hoeft er alleen te zijn. Want vanuit één punt van zekerheid kun je verder bewegen. Stap voor stap.

Dat is precies wat ik doe in mijn begeleiding. Niet zoeken naar wat er mis is. Maar zoeken naar wat er al is. En van daaruit bouwen.

Altijd. In elke sessie en met elke vrouw.

De vraag die ik haar stelde, mag stel ik nu ook aan jou.

Waar ben jij wel zeker van?

Neem even de tijd. Laat het antwoord komen.

Al is het maar één zin. Al is het maar één woord.

Dat is genoeg om te beginnen.

Wil jij ook weten wat jouw vervolg stappen zijn bij herstel na borstkanker?

(of misschien wel een andere langdurige klacht, want herstel werkt volgende dezelfde patronen)

Wil je dit niet alleen uitzoeken? Het programma Stap voor stap naar herstel start in september. Een half jaar lang werken we samen aan jouw herstel. In jouw tempo. Vanuit wat voor jou het startpunt is. 

Wil je eerst weten hoe het is om met mij te werken? Op dinsdag 22 september geef ik een 3 uur durende workshop waarin jij alvast die eerste stappen gaat pakken. 

Meer informatie staat op delichaamstolk.nl. Of stuur me een mail als je vragen hebt.

Je hoeft het nog niet allemaal te weten. Begin gewoon bij dat ene punt dat je wel weet.